Help! Waar is mijn A4-tje met hoofdlijnen?

De vorige spreker loopt het trapje af en dan ben ik aan de beurt. Het podium is groot en hoog. Ik sta op uit mijn diepe stoel op de eerste rij, houd mijn papieren stevig vast en neem met bibberende benen de wankele treetjes.

Met kleine pasjes loop ik naar de lessenaar, leg mijn papieren neer, ga erachter staan en omklem heel hard de rand. Dan orden ik mijn papieren nog een keer. Wat heb ik veel papieren bij me, bedenk ik me, een hele dikke stapel. Ik heb echt veel te vertellen!

Ik voel een lichte kriebel in mijn buik en ga op zoek naar mijn A4-tje met hoofdlijnen. Waar is dat? Ik blader en blader en kan dat belangrijke papier niet vinden. De kriebel in mijn buik wordt een dikke knoop. Ik begin dan maar gewoon bij het eerste vel. Ik kijk heel even op en zie verwachtingsvolle gezichten.

Papier na papier ga ik af. Halverwege mijn verhaal voel ik ineens het podium bewegen. Ik probeer mijn papieren nog snel te grijpen, maar ze dwarrelen allemaal op de grond. Ik neem een duik en begin ze te verzamelen. Ik kijk op en zie dat de zaal bijna leeg is. Alleen rechts zie ik nog een handjevol mensen dat de trappen af loopt.

Ik leun over de reling en roep: “Wacht, wacht, mijn verhaal is nog niet af. Ik ben pas op de helft.“ Ze kijken omhoog en stoppen met lopen. Met overslaande stem ga ik snel verder met het eerste het beste papier dat ik in mijn hand heb. Dan word ik wakker.

>>>

Ik ben verbaasd, vooral omdat ik me rustig voel. Hoe kan ik me nu rustig voelen na deze toch wel sprekersangstige droom? Het is toch veel logischer om in paniek wakker te worden? Ja, dat zou je denken. Maar gelukkig weet ik inmiddels hoe ik in het wakkere leven zo’n nachtmerrie kan voorkomen.

Het is alsof ik van een afstandje sta te kijken. Ik zie heel helder een paar cruciale momenten waarop ik in mijn droom de verbinding met het publiek kwijt raak, zo er al sprake is geweest van verbinding ;-).

Een paar van die cruciale momenten:

  • Gelijk al bij de start gaat het mis. Ik ben overweldigd door het grote podium en heb blijkbaar vooraf niet ‘proef’ gestaan op die plek.
  • Ik ben ook nogal druk met mijn papieren en totaal niet met het publiek. De ‘powerpoint’ is belangrijker dan de toehoorders … Herken je dat?
  • De hoofdlijnen staan op papier en zitten dus blijkbaar niet in mijn hoofd en hart. Hoe moet ik dan ooit verbinding krijgen met mezelf én met het publiek?

Niet gek dat de mensen in drommen de zaal verlaten.

Verder voel ik de onzekerheid en angst van sprekers en trainers die zoveel te vertellen hebben en toch bang zijn dat hun verhaal niet aanspreekt, waardoor iedereen weg loopt. Of die zich zorgen maken dat ze ineens hun tekst kwijt zijn. Hierdoor raken ze ook nog eens compleet de verbinding met zichzelf kwijt en zullen ze zeker niet de trofee voor Trainer van het Jaar ontvangen.

Ik snap het. Heus 😉. De verbinding met je publiek kwijt én ook nog eens met jezelf. Wat blijft er dan nog over? En ik moet ook erg lachen. Lachen om die monsters in je hoofd met die vreselijke scenario’s. Het is voer voor spannende boeken en films. Dat wel!

Laat ik je 3 tips geven, zodat ik je deze angstdroom bespaar:

Tip 1: Overdrijf je sprekersangst en trainersonzekerheid, dan ga je er zekersteweten zelf om lachen ;-).

Tip 2: Verzin trucjes: Koop een enorme nietmachine en niet je papieren aan elkaar. En nog een trucje als tip 2b: Praat heel snel, zodat het publiek uit beleefdheid de tijd heus wel uitzit.

Tip 3: Doe een zwemvest aan en geef iemand op de eerste rij een reddingsboei voor als je toch bijna verzuipt op dat deinende podium.

In een droom gebeuren de meest enge dingen. Pak dus voor de zekerheid een zwemvest én een reddingsboei. Ziet er best grappig uit ;-).

Óf, ga jij voor reddingsmiddelen die écht werken op het podium? Dan raad ik je aan mee te doen met de 7-daagse Trainen zonder trucjes die start op dinsdag 1 september a.s. Je kunt je al aanmelden! Aan het einde van deze 7 dagen heb je jouw reddingsplan op 1 A4 uitgewerkt. Een A4-tje dat daarna best weg mag dwarrelen, want je houvast zit inmiddels in jou.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *